آخرین اخبار

سازشناسی// 12: سرنا

آوای ایرانیان: بنا بر تصویب اعضای شورای سیاست گذاری “آوای ایرانیان” ، سلسله مقالات پژوهشی “سازشناسی” به عنوان یکی از جامع ترین و کامل ترین مباحث در خصوص “سازشناسی” و تاریخچه سارها در چندین قسمت برای استفاده بهینه برای دانشجویان رشته های موسیقایی و همچنین هنرجویان و علاقه مندان به هنر  موسیقی توسط گروه گردآونده آوای ایرانیان منتشر میشود.
شورای سیاست گذاری این مجموعه امیدوار است که این مقالات که با همت گروه گردآوردنده  “آوای ایرانیان” در استان فارس به سرپرستی دکتر جهاندار مهرافشا جمع آوری شده مورد استفاده بهینه مخاطبان قرار گیرد.

گفتنی است ، این سلسله مقالات در قالب بیش از ۱۰۰ قسمت به مخاطبان عرضه میشود.

سرنا

سرنا از آلات بادی (ذوات النفخ) است که در متون موسیقایی از آن سخن رفته است.

از سرنا، که اولیاء چلبی اختراعش را به «جمشید نامی» از موسیقی دانان معاصرش منسوب داشته، به نام های « نای ترکی»، «نای سرغنیه»، سوریانی (نای کوچک تری که فارابی نام می برد) و احتمال دارد سوریانی به سورنای تغییر یافته باشد. «نایرومی» (برهام قاطع) و به روایت خوارزمی (در مفاتیح) یراعه یا یراع یاد شده است.

سورنای، را « فلوت» یا « نای زبانه دار» نیز گفته اند.

فارمر عقیده دارد که : ایرانیان حق دارند آن را از آن خود بدانند. در سطح بدنه ی این ساز هفت سوراخ جهت انگشت گذاری تعبیه شده است و در زیر آن سوراخی، به منظور تولید اصوات زیر و بم وجود دارد.

این ساز از متداول ترین سازهای کردستان است و غالباً به همراهی دهل به کار می رود.

سرنا در موسیقی نظام عصر هخامنشی یکی از سازهای جنگی بوده است و در تاریخ موسیقی نظامی ایران از قدمت و سابقه ی طولانی برخوردار است. مولانا جهان را مانند سرنایی می داند که او در هر شکافش می دمد و هر ناله و نوای سرنا چون قند شیرین است و گاهی عاشقان به صورت سرنایی نموده شده اند:

عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن

تا چها در می دمد این عشق در سرنای تن

هله سرنای توام ، مست نواهای توام

مشکن چنگ طرب را مسگل تار، مرو

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “سازشناسی// ۱۲: سرنا”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ویدئو

مشترک خبرنامه شوید

برای دریافت آخرین مطالب سایت در ایمیل خود عضو خبرنامه شوید